Blog

De norm aangehaald in vergunning of bestek

📐 Artikel5 min leestijd

Wat u in dit artikel vindt Hoe een eenvoudige vermelding een facultatieve norm in een verplichting omzet, de drie dragers die dat gevolg hebben, wat u precies schrijft, en de valkuilen van een slecht geformuleerde vermelding.

Drie woorden volstaan om een norm verplicht te maken. Het is een van de zuinigste mechanismen van het Belgische bouwrecht, en een van de slechtst beheerste.

Het mechanisme

Het Belgische recht erkent de bindende kracht van rechtsgeldig gesloten overeenkomsten: wat de partijen zijn overeengekomen, geldt voor hen. Dat geeft de contractuele aanhaling van een norm haar volle draagwijdte.

Toegepast op normen levert dat beginsel een rechtstreeks gevolg op. Verwijzen partijen uitdrukkelijk naar een norm in hun overeenkomst, dan kunnen zij ze later niet negeren onder het voorwendsel dat het naleven van een norm vrijwillig is.

De norm is niet van aard veranderd. Het is het contract dat haar kracht geeft, net zoals een regelgeving die ernaar zou verwijzen.

De drie dragers met dat gevolg

Zij hebben noch dezelfde draagwijdte noch dezelfde bestemmelingen. De vergunning richt zich tot de overheid, het bestek tot de aannemer.

Drager Wie gebonden is Draagwijdte
Een regelgeving alle beoogde projecten algemeen en onpersoonlijk
Een vergunning de houder van de vergunning beperkt tot het vergunde project
Een contractueel document de partijen bij het contract beperkt tot de contractuele verhouding

De vergunning verdient bijzondere aandacht. Een vergunningsvoorwaarde die naar een norm verwijst, maakt die voor dat project verplicht, los van wat het aannemingscontract bepaalt. Een aannemer kan dus gehouden zijn tot een norm die niet in zijn opdracht staat, indien de vergunning ze aan de bouwheer oplegt.

De vergunningsvoorwaarden nakijken hoort dus bij het lezen van een dossier, net als het bestek.

Wat u schrijft

De minimale vorm is kort, en die kortheid is misleidend. Een clausule van twee regels volstaat om een norm verplicht te maken.

Het volstaat het nummer van de norm en het jaartal te vermelden. Die vermelding brengt het volledige contractuele gevolg mee, zonder dat de inhoud van de norm moet worden weergegeven.

Drie preciseringen verhogen de zekerheid van de clausule aanzienlijk. Zij betreffen de versie, de omvang en de gelijkwaardigheid.

Vermeld of de verwijzing gedateerd is of niet. Een gedateerde verwijzing bevriest de versie, een niet-gedateerde volgt de evoluties. Die keuze wordt uitgewerkt in de gids over meetstaat en bestek.

Vermeld de draagwijdte van de verwijzing. Een norm bevat vaak delen, bijlagen en keuzemogelijkheden. Naar de hele norm verwijzen en naar één deel ervan verwijzen, brengen niet dezelfde verbintenis mee.

Voorzie de gelijkwaardigheid. Bij overheidsopdrachten geldt de eis van een norm als een prestatie-eis, en een gelijkwaardige oplossing uit een ander referentiekader moet kunnen worden voorgesteld.

De valkuilen van een slecht geformuleerde vermelding

Vier dure situaties, geregeld aangetroffen. Zij gaan van de norm zonder versie tot de onbestaande norm.

De vermelding zonder jaartal. Bij een geschil over een versie zal elke partij die inroepen die haar past, en niets laat toe te beslechten.

De globale vermelding. Verwijzen naar een volledig normatief geheel, zonder de toepasselijke delen te vermelden, verbindt veel verder dan de opsteller voor ogen had.

De vermelding van een ingetrokken norm. Een verwijzing naar een niet meer bestaand document creëert een onmogelijk na te leven verplichting, en de clausule zal moeten worden uitgelegd.

De tegenstrijdige vermelding. Twee opdrachtdocumenten die onverenigbare normen aanhalen, dwingen tot een beroep op de documenthiërarchie, wanneer die bestaat.

Het gevolg voor de bewijslast

Een punt dat verklaart waarom die clausule ondanks haar kortheid zo krachtig is. Zij zet een technische referentie om in een contractuele verplichting.

Zonder vermelding geldt een norm als regel van de kunst: wie ervan afwijkt, moet de gelijkwaardigheid van zijn oplossing technisch verantwoorden. Dat is een technische discussie.

Met vermelding wordt niet-naleving een contractuele wanprestatie. De discussie houdt op technisch te zijn en wordt juridisch, en het argument van de gelijkwaardigheid volstaat niet meer indien het contract er niet in voorzag.

Precies daarom verdient de gelijkwaardigheidsclausule te worden geschreven in plaats van verondersteld. Een niet-geschreven gelijkwaardigheid wordt besproken op het ongunstigste ogenblik.

Wat dit betekent voor een professional

Vier regels.

Lees de vergunningsvoorwaarden evenzeer als het bestek, want beide kunnen normen opleggen.

Haal aan met nummer, jaartal en draagwijdte, in plaats van met de loutere naam van de norm.

Ga na of de aangehaalde normen nog bestaan en niet zijn ingetrokken of vervangen.

Schrijf de gelijkwaardigheidsclausule wanneer u een alternatieve oplossing wil openhouden, want haar afwezigheid sluit de discussie.

Dit artikel geeft de stand van de regels op de controledatum weer en dient als vakinhoudelijke oriëntatie. Het vervangt geen juridisch advies en geen onderzoek van het concrete geval.

Veelgestelde vragen

Omdat de wettig gesloten overeenkomst de partijen tot wet strekt. Wat zij zijn overeengekomen geldt dus, met inbegrip van de verwijzing naar een vrijwillige norm.

Door de norm, haar versie en de omvang van de betrokken werken te bepalen. Die korte vorm volstaat om de clausule werkzaam te maken, en haar beknoptheid is misleidend.

De gedateerde versie eerder dan een open verwijzing, de exacte omvang en de verwachte bewijswijze. Die drie preciseringen verbeteren de rechtszekerheid van de clausule aanzienlijk.

Ja, want haar afwezigheid sluit de deur voor alternatieve oplossingen. Zij verdient te worden geschreven eerder dan verondersteld, en zij wordt samen met de hoofdclausule opgesteld.

Bouwtechnische regelgeving in België